Fairytale Beauty and life

Tips en ervaringen over beauty en life


Leave a comment

Short post/review: Kärcher Window Vac WV50 plus

Een tijdje geleden was het voor het eerst dat ik kennismaakte met een huishoudelijk product waar ik echt enthusiast over ben! Oei… word ik eindelijk volwassen? In ieder geval, een huishoudelijk product waar ik blij van word leek me wel een artikeltje waard, dus vandaar dat ik er maar een donderdagpost van heb gemaakt 😉

Het product waar het om gaat is de Kärcher Window Vac WV50 plus (ook te vinden als Kärcher ruitenreiniger). Een combinatie van een spuitbus + poetslap en een soort ruitenwisser met stofzuigerfunctie. Een duidelijkere uitleg volgt zo 😉 En de reden dat ik er zo enthusiast over ben, is omdat ik een hekel heb aan ramen zemen. Het word altijd een drama van verzopen vensterbanken en strepen op de ruit. Een raam ziet er standaard beter uit voordat ik hem schoongemaakt heb, in plaats van erna. En met dit ding, is ramen zemen een klusje van een paar minuten dat zelfs mij lukt!

Some time ago, I got to use a cleaning article that I ended up really enjoying to use! Eek… am I finally growing up? In any case, a cleaning article that makes me happy, is definitely worth an article. So that’s why I decided to make a Thursday post of it 😉

The product that I’m talking about is the Kärcher Window Vac WV50 plus (also findable as Kärcher window cleaner). A combination of a spray bottle + cleaning cloth and a sort of window drawer (not sure if that’s the right word), wich also sort of works as a vacuum cleaner. A better explanation will follow 😉 And my reason for liking it so much, is that I hate to clean windows. It always ends in drowned window sills and stripy windows. A window usually looks better before I’ve cleaner it, instead of afterwards. And with this thing, cleaning windows turns into something even I can do properly!

De set bestaat dus uit twee dingen. Wat je het eerste nodig hebt is de spray (geconcentreerd schoonmaakmiddel word bijgeleverd). Die bestaat uit zowel een spray als een ding om het vocht mee te verspreiden. Het schoonmaakmiddel is geconcentreerd, water voeg je dus gewoon bij in de sprayflacon. Een losse emmer met water is dus niet nodig, enkel alleen de spray.

Het tweede ding is de Window Vac zelf. Op het eerste gezicht lijkt hij wat op een kruimeldief, zo’n hele kleine stofzuiger. Alleen dan met een ruitenwisser. Die trekt de ruit niet alleen droog, maar zuigt ook het water en schoonmaakmiddel op. Zo heb je dus geen last van strepen, zonder dat je moeilijk hoeft te doen. Je kunt gewoon de ruit in droogtrekken in welke richting je maar wilt.

De Window Vac weegt trouwens ook niet heel veel, wat ik een belangrijk pluspunt vind voor een product waarmee je boven ooghoogte werkt. Het aan/uitknopje zit op het handvat, dus je kunt hem makkelijk aan en uitzetten terwijl je ermee aan het werk bent.

As I said, this set consists of two things. The first thing needed, is the spray bottle (it comes with concentrated cleanser). It’s actually both a spray and a thing to spread it out with. Because the cleanser is concentrated, water is added to the spray bottle too. So a bucket of water is not needed.

The second item is the Window Vac itself. At first sight, it kind of looks like one of those really tiny vacuum cleaners. But with a window drawer on top. It doesn’t only draw the windows dry, it also sucks up the mix of water and cleanser. That way, the windows won’t become stripy, without having to make much of an effort. You can simply dry the windows in any direction prefered.

Also, the Window Vac doesn’t weigh very much, which I consider a very important quality for a product that’s used above eye level. The on/off switch is placed where the Window Vac is held, so it’s easy to turn it on or off while working.

Na de binnenkant van de ruiten van de begane grond en de eerste verdieping (van een gewoon rijtjeshuis) gedaan te hebben, en ook gelijk alle spiegels en glazen kastdeurtjes die ik tegenkwam, begon de accu leeg te raken. Het rode lampje onderop het apparaat gaat dan aan (te zien op de actiefoto). Dan kun je er nog wel even mee door, alleen het zuigen word steeds zwakker. Ik heb niet echt opgelet hoelang hij daarna heeft moeten opladen, maar meer dan 2 uur is het niet geweest.

Je kunt er dus prima al je ruiten en spiegels mee schoonmaken, voordat hij weer opgeladen moet worden. Dat vind ik echt een pluspunt, zo hoef je dus niet halverwege je werk te stoppen. Tenzij je een gigantisch huis hebt, natuurlijk. Maar dan kun je waarschijnlijk ook wel iemand inhuren om de ramen te lappen 😉

After cleaning all the inside halves of the windows on the first two floors (of a regular sized Dutch house), and also all mirrors and glass doors and such that I encountered on the way, the accu finally began to get empty. At that point, the red light at the bottom of the Window Vac goes on (visible in photo above). It’ll keep working for a while, but the vacuum effect will get weaker. I didn’t really pay attention to how long it had to be charged after that, but it wasn’t more than about 2 hours at most.

So, all windows and mirrors can be cleaned with it, before it has to be charged. I really like that, because it means that I won’t have to stop working to charge it halfway through cleaning the windows. Unless you have a bigger house. And since houses in the Netherlands aren’t all that big (we’re a small country with too little space), you might have 😉

Heel goedkoop is de Kärcher Window Vac niet, namelijk rond de €80. Mijn moeder (ik woon nog bij mijn ouders) kocht hem een paar maanden geleden toen hij in de aanbieding was, dus een stuk voordeliger. Wachten op een aanbieding vind ik wel aan te raden, hoewel het apparaat zijn prijs zeker wel waard is. De ramen zijn binnen een paar minuten schoon, en na afloop hoef je alleen maar het water dat de Window Vac heeft opgezogen weg te gooien, het poetsding van de spuitflacon in de wasmachine te gooien, en beide apparaten zo nodig een beetje afdrogen.

Ramen zemen is op die manier een stuk leuker, ik vind de Window Vac WV50 plus dus zeker een aanrader!

The Kärcher Window Vac is not very cheap, it costs about €80 (here in the Netherlands). My mother (I still live with my parents) bought this one a few months ago when it was on sale and much cheaper. So waiting for a sale would be something I recommend, even though the product is definitely worth its price. Windows are cleaned within a few minutes, and all there’s left to do afterwards is to throw away the water that the Window Vac sucked up, put the cleaning cloth on the spray bottle into the washing machine, and dry both items if necessary.

Cleaning windows is a lot more fun this way, so I definitely recommend the Window Vac WV50 plus!

Advertisements


1 Comment

Short post: Funny ice cubes!

Een kort artikeltje deze keer, met een korte tip om al je drankjes in de zomer wat op te leuken. Ijsblokjes met apart vormpje! Heel veel winkels verkopen ze, en ik vind ze echt superleuk. Het geeft me altijd gelijk zo’n zomergevoel om ijsblokjes in een drankje te hebben, en het is natuurlijk nog lekker fris ook 🙂

A short post for this Thursday, containing a short tip to make all your drinks this summer more fun. Ice cubes in funny shapes! Lots of stores sell trays to make these, and I love them. Putting ice cubes in a drink always gives me that summer feeling, and of course it’s also a great way to keep a drink cool 🙂

Mijn vormpjes komen bij de Xenos vandaan en zijn van een soort siliconenspul. Er zijn ook bakvormen van dat materiaal, dingen blijven er niet aan plakken en het is buigzaam. Met dat materiaal hoef je dus niet de tray tegen het aanrecht te slaan om er wat ijsblokjes uit te krijgen (en het risico te lopen de vormpjes van de ijsblokjes te beschadigen). Je kunt de ijsblokjes er gewoon makkelijk uitdrukken.

I bought my ice cube trays at Xenos, and they’re made of some sort of silicone. There are also baking trays made from the same fabric, things don’t stick to it and it bends easily. Meaning you don’t have to slam the tray against the edge of the kitchen counter to get some ice cubes out (and risking breaking the ice cubes in the process). You can just easily push them out instead.

Veel leuker dan recht-toe-recht-aan ijsblokjes, toch? Pinguins, trosjes druiven (bij uitstek geschikt voor in druivensap 😉 ) en er zijn nog veel meer andere vormen te krijgen in veel winkels! Ik ben bijvoorbeeld ook al vormpjes tegengekomen met bloemen en vissen. Superleuk, toch?

Het is ook nog een idee om juist vruchtensap of siroop te gebruiken voor de ijsblokjes om ze een leuk kleurtje te geven, hoewel je dan wel op moet letten dat je ze alleen in dat drankje gebruikt.

It’s a lot more fun than regular ice cubes, right? Penguins, grapes (very suitable to put in grape juice 😉 ) and a lot of other fun shapes are available in many stores! So far, I’ve also spotted ice cube trays for flower shaped ones and fish shaped ones. So cool!

And it’d also be a nice idea to use fruit juice or syrup for the ice cubes to give them a cute colour, although you’d have to be careful then to only put them in the drink they were made of.


1 Comment

Short post: Making your own ice lollies!

Met dit lekkere warme weer heb ik altijd zin in ijsjes! Vooral waterijsjes vind ik heerlijk verfrissend, en daar kan ik dan ook nooit genoeg van krijgen. Helaas zitten er in een doos waterijsjes natuurlijk maar een beperkt aantal, en ik heb geen zin om er m’n hele vriezer mee vol te stoppen. Als je dat probleem nou ook al bent tegengekomen, heb ik een tip voor je. Koop gewoon een waterijsjes-vorm!

Die van mij (te zien op de foto’s) komt van de Xenos en kostte slechts een paar euro. Ik denk overigens dat wel meer zaken zoiets verkopen, zeker in deze tijd van het jaar. Eén advies; kijk of er gaten in de steeltjes zitten waar ze door het ijs heen gaan. Die met gaten zijn het best, omdat het ijsje dan erdoorheen gevroren zit. Zo voorkom je dat je het stokje zo uit het ijsje trekt 😉 Deze van de Xenos heeft die gaten.

It’s such warm weather right now, and that always makes me crave ice lollies! I just can’t get enough of them, ever. Unfortunately, a box of ice lollies only contains a certain number of them, and I don’t really feel like filling up my entire freezer with them. If you’ve also encountered that problem, I might have a good solution for it. Just buy an ice lollies maker!

Mine comes from Xenos (that’s the one I used for the photos) and only costed me a few euros. I do think more stores sell these, though, especially in this time of the year. One advice; pick one with holes in the part of the stick that goes into the ice. Then it’ll freeze through it, so you won’t pull the sticks out of the ice lollies when taking them out of the cups 😉 This one also has those holes.

Het maken is natuurlijk zo’n beetje het makkelijkste recept dat er is. Giet de vloeistof (sap, cola, enz.) in het bakje en doe het steeltje er in. Zorg wel dat je het bakje niet tot aan de rand vult, anders komt het er overheen als het bevriest. Dan moet het bakje een paar uur (ik houd het meestal op een nachtje) de vriezer in, en dan zijn je ijsjes klaar! Houd het bakje heel kort onder de warme kraan om er makkelijk een ijsje uit te kunnen halen. En als er een ijsje op is, vul je dat bakje gewoon weer bij. Zo heb je dus een eindeloze voorraad ijsjes 😀

Making these is just about the easiest thing to to ever. Just put the drink in (fruit juice, soda, etc.) and put the stick/cap on it. Do make sure not to fill the cup all the way, otherwise it’ll go over the edge when it freezes. Then put the whole thing in the freezer for a few hours (I usually just leave it there overnight), and after that the ice lollies are done! Keep the cup in warm water for a short moment to get the ice lollies out easily. And when one is finishes, just fill up that cup again. That way, you’ll have a never ending supply of ice lollies 😀

Wat je voor je ijsjes gebruikt kun je natuurlijk zelf uitmaken. Ik heb het geprobeerd met frisdrank, vruchtensap, zuivel, en alcohol. Vruchtensap en zuivel lijken het grootste succes, gevolgd door de frisdrank (daarbij werd de smaak minder intens). En ik had ook pina colada geprobeerd, maar daar zat teveel alcohol in en bevroor niet.

Mijn favorieten zijn in ieder geval bananensap, tropical sap, druivensap, sojamelk en gewone melk. En eigenlijk vind ik alle soorten vruchtensap lekker als waterijsje. Hebben jullie dit wel eens geprobeerd? En wat zijn jullie favoriete smaken?

It’s all up to your own tastes what you use for your ice lollies. I tried soda, fruit juice, milk products and alcohol. Fruit juice and milk products seem to work best, followed by soda (the flavour of the soda got less obvious). And I also tried pina colada, but that contains too much alcohol and doesn’t freeze.

In any case, my favourites are banana juice, tropical fruits juice, grape juice, soy milk and regular milk. I actually love most fruit juices for making ice lollies. Have you ever tried making these? What are your favourite flavours?


3 Comments

Home decoration: Glass candy jar

Een tijdje geleden liep ik door de Big Bazar. Dat soort grote goedkope winkels vind ik altijd leuk om regelmatig eens door te speuren, want er zijn vaak hele leuke dingen te vinden voor een hele lage prijs. Zo ook deze keer; ze hadden een hoop grote glazen potten met zuurstokjes, voor rond de €3,50. Uiteraard werd mijn aandacht als eerste getrokken door de zuurstokjes zelf, maar de pot zelf is ook wel heel leuk. Mooi zwaar, met een goed sluitend deksel. Handig om snoep en dergelijke in op te bergen, maar ook leuk om tegelijkertijd als decoratie te gebruiken. Kortom, dat vond ik wel een artikeltje waard 🙂

A while ago, I was walking through a budget store called ‘Big Bazar’. Cheap stores liked that are always fun to go to every now and then, as they do have really fun stuff sometimes. And always for a very low price. This time was no exception; they had a whole bunch of large glass jars with small candy canes in it, for about €3,50. Although I do have to admit that the candy canes themselves were the first thing I was attracted to, the jar is also pretty nice. Heavy, with a lid that has a plastic border so it closes really well. Very handy to keep candy and such in, but at the same time it looks really nice as a home decoration. In short, I thought that was worth a short article 🙂

Zo’n pot als hierboven kun je eigenlijk bij veel zaken wel krijgen. Die van mij komt dus van de Big Bazaar, maar dingen als dit kun je ook vaak vinden bij bijvoorbeeld de Xenos of de Blokker. De prijs zal denk ik verschillen per kwaliteit. Zo is bij die van mij de knop op de deksel niet helemaal glad, maar daar staat dan weer tegenover dat hij wel heel goedkoop was (en inclusief snoep verkocht werd). Het belangrijkste is dat hij goed sluit, zodat de inhoud wel lekker vers blijft.

Nou heeft iedereen vast wel zijn eigen favoriete snoepgoed en koekjes, dus om een hele verhandeling te houden over hoe je een pot met snoep of koek vult lijkt me niet heel erg nuttig 😉 Daarom volgen er nu gewoon wat foto’s van wat ik leuk vind staan in zo’n glazen pot, hopelijk is dat goede inspiratie 😉

A lot of stores seem to sell jars such as the one above. Mine was bought at the Big Bazar, but many other stores also sell similar things (not very useful to name them, as the ones I know are all here in the Netherlands). The price will differ between different quality levels. On mine, the knob on top of the lid isn’t smooth, but it was a very cheap one (which got sold with the candy included). The most important thing is that the jar closes well, so whatever will be kept inside will be kept fresh.

Of course everyone has their own favourite type of candy and cookies, so I’m not gonna write a whole article about how to fill a jar with that 😉 Instead, I made some photos of what I think looks nice in a glass jar, and I hope you’ll like it too 😉

Plofrijst/Popped rice

Snoeprepen/candy bars

Gemengd snoep/mixed candy

Stroopwafels/syrup waffles

Zuurstokjes/candy canes

Goed aan te passen op de rest van de kleuren in huis, en al helemaal perfect aan te passen op je eigen smaak 😉

Zelf heb ik er de plofrijst in laten zitten, omdat die redelijk zacht word in een opengemaakte zak. In zo’n afgesloten pot blijft de buitenkant gewoon lekker knapperig en de binnenkant zacht. De zuurstokjes waren hetgene dat in de pot zat toen ik hem kocht, en zorgen wel gelijk voor een hoop kleur. Toch vond ik de koekjes ook heel leuk staan, een beetje rustiek. Als ik later op mezelf ga wonen, denk ik dat ik zo’n pot als deze ook voor koekjes ga gebruiken.

Het ziet er dus leuk uit, wat ik zelf best belangrijk vind. Overigens vind ik het bijna net zo belangrijk dat deze pot goed genoeg sluit om de inhoud ook nog vers te houden. Hoewel… als ik de hele tijd naar een glazen pot vol lekkers zit te kijken, zal hij niet lang vol blijven 😛 Gelijk een training in zelfbeheersing? Aan de andere kant vind ik het ook bijna zonde om teveel snoep te eten, omdat de pot er juist zo gezellig uitziet. Dat is dan weer een pluspunt 😉

Wat vind jij van grote glazen potten als decoratie? En voor snoep/koek zou jij in zo’n pot bewaren?

It’s very easy to make it suit the rest of the colours in the house, and it’s even easier to make it suit your own tastes 😉

I ended up leaving the popped rice in my jar, seeing as that has a tendency to get kind of soft when kept in the original bag once it’s been opened. In a closed jar, the outside stays crunchy and the inside stays soft, which is how they’re supposed to be. The candy canes were the original filling, and they do instantly provide a lot of colour. I also really like cookies in a glass jar, it looks warm and homely.

So, it looks nice, which I think is pretty important. But I find it almost as important that this jar closes well enough to keep whatever is in it fresh. Although… if I’m looking at a glass jar filled with candy or cookies, it won’t be filled for long 😛 Which also makes it a training in self-control, I guess. On the other hand, the candy looks so nice in it, that it almost feels like a waste to take some out. So that could also count as a good thing 😉

What do you think about large glass jars as decoration material? And what kind of candy or cookies would you keep in it?


Leave a comment

Books: My favorite horror books

Tegenwoordig lees ik eigenlijk vooral horrorverhalen op Creepypasta (lezen op eigen risico 😛 ), maar vroeger was ik gek op horrorboeken. Vooral kinder-horrorboeken, want ik heb het dan echt over toen ik nog op de basisschool/begin middelbare school zat. Veel van die boeken waren van de bibliotheek, enkele heb ik later zelf ook aangeschaft. Anderen wil ik nog altijd een keer aanschaffen. Hieronder kun je in ieder geval lezen wat mijn favoriete horrorboeken zijn!

These days, I usually read horror stories on Creepypasta (read at your own risk 😛 ), but in the past I loved horror books. Mostly those aimed at children, as I was around 8 to 14 years old. Most of those books came from the library, some I bough later on. And there are some I still search for in book stores occasionally. Below, you can read which books were my favorites!

De Griezelbus (alle delen)/
??? (all volumes)

Volgens mij is dit wel de bekendste serie boeken van Paul van Loon. Wat ik er zo gaaf aan vind, is dat ieder boek vooral bestaat uit het vertellen van heel veel kortere horrorverhalen. De paar die ik het engste vond als kind waren eentje over een flatgebouw met een spookverdieping (die was ooit verwoest door een gasexplosie) en een over een nep-ziekenhuis met een dokter die bloed dronk.

I think this is probably the most famous series of books by Paul van Loon. He’s a Dutch writer, and unfortunately I couldn’t find out whether or not his books have been translated into English (and if so, what this series is called in English). Anyhow, what I love about these books, is that each of them contains of children being told a lot of shorter horror stories. Kinda like stories within a story. The ones that I found the scariest as a child were the one about an apartment building with a ghost floor (the top floor once got destroyed in a gas explosion), and one about a fake hospital with a blood-drinking doctor.

Spookermonde (alle delen)/
Spooksville (all volumes)

Deze vond ik echt super eng als kind! Het gaat over een groepje vrienden die in een dorp wonen waar nogal vreemde dingen gebeuren. Spookachtige dingen… De engste vond ik ik het deel waarin ze een spook (en lijk) in een vuurtoren ontdekten. Deze serie is geschreven door Christopher Pike.

These really scared me as a child! This series is about a group of friends who live in a village where rather strange things happen. Spooky things… The scariest one, in my opinion, is the one in which they find a ghost (and corpse) in a lighthouse. This series was written by Christopher Pike.

Kippenvel/
Goosebumps

Deze serie (geschreven door R.L. Stine) is natuurlijk ook bekend van de tv-serie, maar ik vond de boeken eigenlijk nog gaver want die waren enger. Mijn favorieten zijn het verhaal waarin een jongen op zolder ging slapen en vervolgens steeds wakker werd in een andere werkelijkheid (heb tot op heden nooit op zolder durven slapen 😛 ) en het verhaal waarin de hoofdpersoon een heel eng masker had gekocht (of gepikt?) uit een winkel, en dat vervolgens niet meer af kreeg. Nee, ik zal ook niet snel zo’n soort masker dragen…

This series (written by R.L. Stine) is also well known because of the television series. But I preferred the books as they were scarier. My favourites are the story in which a boy went to sleep in the attic of his house, and then kept waking up in different realities (so far, I’ve never dared to sleep in the attic 😛 ), and the story in which the main character buys (or steals?) a very creepy mask from a small shop, and then couldn’t get it off again. No, I’m not too eager to ever try one of those masks…

Duma/
Duma Key

Het enige volwassen boek op de lijst 😛 Nou vind ik de meeste horrorboeken van Stephen King eng (zo zal je mij ook niet snel in een hotel zien…) maar deze vind ik het gaafst. Het gaat over een man die bij een ongeluk zijn arm verliest, vertrekt naar een plaats aan de kust, en daar ontdekt dat hij mooi kan tekenen en schilderen. En dan blijkt dat er bovennatuurlijke dingen aan de hand zijn… Geloof me, je word bijna bang om zelf ooit nog een tekening te maken als je dat gelezen hebt 😛

The only grown-up book on this list 😛 Although I love most of Stephen King’s horror books (for example, I’m not a fan of hotels any more), this one I like the most. It’s about a man who loses an arm in an accident, then leaves to live in a place at the coast for a while. There, he realizes he can draw and paint really well. And then it turns out that supernatural stuff is happening there… Trust me, you’ll be scared to ever draw or paint anything again after reading that book 😛

Horowitz Horror/
Horowitz Horror

Dit boek is de reden dat ik nooit in een pasfotohokje in een treinstation zal gebruiken, nooit in bad ga (wel onder de douche natuurlijk) en een tijdje redelijk achterdochtig ben geweest richting oude computers en camera’s. Er zijn volgens mij 2 delen van, maar ook een complete versie. Dit boek staat vol met horrorverhalen over gewone dagelijkse dingen… die toch niet zo gewoon en onschuldig blijken te zijn. Ze zijn geschreven door Anthony Horowitz.

This book is the reason why I’ll never use one of those photo boots in train stations, never use the bathtub (yes, I do take showers) and was sort of distrustful towards old computers and cameras for a while. I think there were 2 parts originally, but there’s also a complete version. The book is full of shorter horror stories about regular daily life things and situations… which then turn out not to be as regular and innocent as they seem. The stories were written by Anthony Horowitz.

(anderen waarvan ik de naam niet meer weet)/
(others of which I don’t remember the name)

Tja, als kind heb ik zo’n beetje alle horrorboeken die de bieb had gelezen, maar eerlijk gezegt weet ik van de meeste niet meer hoe ze heten. Dus als laatste nog een categorie met verhalen waarvan ik niet meer weet uit welk boek ze afkomstig zijn. Om te beginnen las ik ooit een kinderboek waarin lijken werden overgenomen door insecten. Volgens mij liepen die rond in metro tunnels (één keer raden wie er vervolgens tijden niet meer uit het raam durfde te kijken als de metro ondergronds ging 😛 ). En eentje over sloppen (in dit geval van die smalle steegjes tussen oude gebouwen die net niet helemaal netjes tegen elkaar staan). Er was iets met kaarsen van menselijke handen en een poort naar de Hel, dacht ik? En eentje met weerwolven en iets met een spook die alleen op kruispunten (of kamers met 4 uitgangen) kon verschijnen.

So, as a child I basically read every single horror book the library had, but for most of them I really don’t remember what they were called. So I”ll end this list with a category of stories of which I don’t know what book they came from. To start with, I once read a children’s horror book wherein corpses got used as vessels by bugs. I think they walked around in subway tunnels (guess who didn’t dare to look out of windows for a long time, when the train went through one of those 😛 ). And one about those narrow gaps between old buildings, when they aren’t build directly against each other. There was something with candles made of human hands and I think there was also something ado with a gate to Hell. And a story about werewolves and a ghost that could only appear at crossroads (or rooms with 4 exits).

Horrorboeken blijven bij mij tot de favorieten behoren. Het niet kunnen stoppen met lezen, het amper weg durven te kijken van het boek… heerlijk! Nou ik dit heb geschreven heb ik gelijk zin om horrorboeken te lezen 😛

Hebben jullie de boeken op deze lijst wel eens gelezen? Wat zijn jullie favoriete horrorboeken? En weet iemand misschien de namen van de boeken uit de laatste categorie?

Horror books will always be some of my favourites. Being unable to stop reading, barely daring to look away from the book… I love it! Now that I’m writing this, I instantly want to read some 😛

Did you ever read any of the books on this list? What are your favorite horror books? And does anyone happen to know the names of any of the books in the last category?


1 Comment

Tip: Efteling!

De Efteling, wie kent het niet? Zelf kom ik er minstens 1 keer per jaar, en de afgelopen 2 keer ben ik samen met een vriendin geweest. We hebben beide hetzelfde plan; een halfuur voor openingstijd aanwezig, en pas vertrekken als de attracties gesloten zijn. En als je dan ook nog eens op een maandag in Maart  gaat als er geen vakantie is… Kortom, we zijn in bijna alles wat we leuk vinden 2 keer geweest (bijna alles dus 😛 ).

Hoe dan ook, het leek me leuk om ook eens een artikeltje te posten over de Efteling, en dan eigenlijk hoe wij onze dag daar hebben ingericht. Info over het park zelf kun je vinden op hun website.

One of the Netherland’s most famous theme parks is the Efteling, which is based around fairytales. I go there about once per year (at least), and the past 2 times I went there with a friend. Both of us have the same idea; to be there half an hour before the park opens, and don’t leave until the rides and shows close. Also, we went on a Monday in March, and not during a school holiday… so we managed to go into every ride we liked (which are almost all 😛 ), and 2 times in most of them.

Anyhow, I thought it’d be fun to write an article about the Efteling, and specifically about how we spend our day there. More info about the park itself can be found on their website.

Zoalg gezegd waren we dus vroeg aanwezig. Was maar goed ook, want eerst hadden we een trein de verkeerde kant op (mijn fout) en toen reed de enige directe trein niet wegens een defecte wissel… Maar uiteindelijk kwamen we aan, gelukkig met droog weer al was de lucht nog niet bepaald helder. Aan de foto hierboven kun je al zien hoe druk het was… dus niet! In de zomer is het (gelukkig voor het park) wel anders!

Gelukkig is er al wel wat te lopen en te zien voor de poorten binnenin het park opengaan, zoals het standbeeld van Pardoes hieronder. Wel jammer dat je in het park zelf nog maar weinig afbeeldingen van hem ziet. Ze verkopen nog wel steeds de Pardoes poppen. Zo eentje heb ik ook al zo’n 10 jaar geleden als kind van m’n ouders gehad 🙂

As I said, we went there very early. Which was good, because we started out with taking the wrong train from a station with only two platforms (my fault), and then it turned out that the only direct train didn’t ride due to a railroad defect… But we got there eventually, luckily in dry weather even though the sky wasn’t exactly clear. On the photo above, you can see how busy it was… not! That’s way different during summertime (luckily for the park)!

Luckily, there are already some things to see before the gates inside of the park open, like the Pardoes statue. He was supposed to be the mascot of the park, but since the last few years he’s barely anywhere in the park (in pictures I mean). They do still sell Pardoes puppets. I still have one of those from back when I was a child 🙂

Eerlijk gezegt heb ik van de attracties geen foto’s gemaakt. Wel gefilmd, maar dan hoor je bij de meeste dingen natuurlijk de muziek die erbij hoort. Wegens auteursrecht lijkt het mij dus niet handig om die te posten, maar hieronder kun je wel filmpjes zien die ik gemaakt heb van de draak (bij de Joris en de Draak achtbaan), het Schommelschip en van de Swiss Bob.

Verder zijn we natuurlijk in alle bekende attracties geweest, het Spookslot (2x, en ik vind het nog altijd de mooiste show in het hele park), de Python (2x), de Vliegende Hollander, Droomvlucht (2x), Villa Volta (2x), Monsieur Cannibal (2x, en we kregen onze kookpot aan het draaien!), Carnaval Festival (gelukkig maar 1x…), Vogel Rok (2x) en de zweefmolen (ook 1x). In Joris en de Draak, het Schommelschip en de Swiss Bob zijn we trouwens ook 2x geweest, zo rustig was het!

I actually didn’t take photo’s of the rides and shows, although I did film. However, most rides are too rough to film in safely, and all shows have copyrighted music and themes, so I can’t post those. I can show you 3 short videos I took, though. One of the dragon next to the ‘Joris and the Dragon’ ride, one of the Boat swing and one of the Swiss Bob.

Other than that, we went into all of the well known rides and shows, such as the Hounted mansion (2 times, and it’s still my favorite show), the Python (2 times, a roller coaster), the Flying Dutchman (another roller coaster), Vogel Rok (2 times, roller coaster), Droomvlucht (2 times, sort of a ride through dream worlds, very beautiful), Villa Volta (2 times, a ‘cursed’ mansion where the walls move around you), Monsieur Cannibal (2 times, turning around really fast in cooking pots), Carnaval Festival (luckily only once, it’s meant for kids and has many puppets doing things) and one thing that I don’t know the English name of. It’s basically a carousel with swings instead of horses, I guess? We also went into Joris and the Dragon, the Boat swing and the Swiss Bob twice, there was barely any waiting time!

Tussendoor zijn we natuurlijk ook nog door het Sprookjesbos gelopen, anders is de dag niet compleet. En even bij alle sprookjes gekeken natuurlijk. Ik heb een hoop foto’s gemaakt, maar ik heb voor dit artikel even de 2 mooiste uitgekozen. En eentje die niet mag ontbreken; één van de muziekmakende paddenstoelen! Vroeger als kind eroverheen hangen om ze zo goed mogelijk te horen… nostalgie 😛 Ze deden het trouwens allemaal!

Hieronder dus (in die volgorde) Vrouw Holle, Raponsje en een paddenstoel 🙂 Zoals je ziet was het weer ‘s middags ook opgeklaard.

Of course we also went into the Fairytale Forest, which is how the park originally started decades ago. We followed the entire route and we’ve seen all the fairytales. I made a lot of photos but for this article I chose the 2 prettiest. And one that should never be missing from an article about the Efteling; the toadstools! They produce music for the forest, and as a child it’s normal to go hang over them to listen closely 😛

So below, you can see (in that order) Mother Hulda, Rapunzel, and a toadstool 🙂 By the time it was afternoon, the sky had cleared up too.

In de Efteling kun je je gewoon niet vervelen, alle attracties zijn gewoon zo mooi! Mijn favorieten zijn het Spookslot (zo simpel, maar zo mooi. En ook fantastisch afgestemd op de muziek) en Villa Volta (mag ik ook zo’n vloek?). Op de voet gevolgd door de rest! En natuurlijk de herinneringen van hoe je het als kind beleefde, vooral in het sprookjesbos met de paddenstoelen 😀 Laat Disneyland maar zitten, ik wil naar de Efteling!

It’s impossible to get bored at the Efteling, all rides are so much fun and all shows so beautiful! My favorites are the Haunted Mansion (Spookslot in Dutch, so simple yet so beautiful, and so very well synchronized to the music) and Villa Volta (I want my house to have a curse like that!). And everything else is almost as amazing! And of course all the memories of going there as a child, especially the Fairytale Forest with the toadstools 😀 Never mind about Disneyland, I love the Efteling!

(disclaimer: this post was not sponsored by the Efteling or anything else)


2 Comments

My favorite writers: Dean Koontz

Deze week heb ik eens een donderdag-artikel, namelijk een boekentip! Het is mijn bedoeling om wat betreft boeken af en toe eens één van de komende 2 soorten artikelen te postten; een soort boekverslag of een boekentip over een bepaalde auteur. De eerste zal echt over een bepaald boek gaan dat ik heel gaaf vind of op dat moment aan het lezen ben. De tweede soort is meer een artikel over waarom ik de boeken van een bepaalde auteur heel gaaf vind. Geen hele levensgeschiedenis van de persoon zelf, want dat is op Wikipedia wel te vinden en vind ik zelf eigenlijk niet zo interessant, maar waarom ik zijn/haar manier van schrijven leuk vind om te lezen en dat soort dingen 😉

Voor dit eerste boeken-artikel leek het mij het meest logisch om maar meteen te beginnen met mijn favoriete schrijver. Iedereen die van spannende verhalen houdt, vaak met wat bovennatuurlijk zaken erbij, zou zeker zijn boeken eens moeten lezen!

As I told you in the update post two weeks ago, some Thursdays will also get an article from now on. And this time, it’ll be about books! The idea is to occasionally do either of the following two versions on Thursdays; a sort of book review (makes me think of elementary school), or an article about all books by a specific writer. That first version will be about one specific book I really like or would just happen to be reading at the moment. The second version is supposed to be about what I like about the books by a specific writer. Not really about the person, though. Most famous writers have their own page at Wikipedia anyways, and I’m not really all that interested in that information. What I do find interesting, is why their writing style is so nice to read and stuff like that 😉

So, since this’ll be the first book-related article on this blog (as far as I remember), I thought it’d be logical to start out with an article about the books by my favorite writer: Dean Koontz. Everyone who loves thrilling stories, oftentimes with something supernatural going on, should really try to read some of his books!

Dus, wat vind ik nou zo fantastisch aan zijn boeken? Pas op, dit word een lange lijst… Om te beginnen, zijn verhalen bevatten veel karakters, maar worden verteld vanuit het oogpunt van meestal één of twee personen. Je leeft dus echt mee met een specifiek persoon, hij laat je de wereld zien door de ogen van dat karakter. Natuurlijk kan dat ook met meerdere hoofdpersonen, maar toch vind ik het bijzonder hoe Dean Koontz het voor elkaar krijgt dat je als lezer echt zo sterk meeleeft met de hoofdpersoon.

Een ander interessant punt is, dat veel van zijn verhalen maar echt plaatsvinden op een paar dagen. Vierhonderd pagina’s waarin je slechts een paar dagen de hoofdpersoon op de voet volgt, terwijl er wel een compleet beeld geschapen word van de persoon zelf, de personen in zijn/haar leven en de wereld zoals die persoon hem beleeft. En toch lopen de verhalen goed door, ik vind het nooit saai of langdradig worden, wat ik bij veel andere schrijvers wel snel heb.

Nog een pluspunt vind ik de hoofdpersonen in de boeken van Dean Koontz op zich. Ze zijn allemaal anders, allemaal ‘gewoon’ mensen, maar toch allemaal fascinerend als je ze beter leert kennen. Net als mensen in het echte leven. Natuurlijk maken ze wel dingen mee die je niet snel zelf mee zal maken. Briefjes van seriemoordenaars die ze dwingen om keuzes te maken, mysteriën moeten oplossen om hun stadje of misschien wel de wereld te redden, maar zonder dat ze een soort superhelden zijn. Hij zorgt ervoor dat de hoofdpersoon altijd een mens blijft, altijd iemand met wie je makkelijk kan meeleven.

Wat ook erg positief is, is dat zijn boeken vol zitten met verschillende emoties. Hijzelf noemt het genre volgens mij ‘suspense’. Bij de bibliotheek staan ze bij de thrillers en soms bij de horror. Maar het is niet puur een aaneenvoeging van spanning of angst. Vaak genoeg zal je ook dubbel liggen van het lachen of juist gewoon relaxed de gedachtes van de hoofdpersoon volgen. Alweer, net als in het echte leven. En dat hangt weer samen met hoe goed hij zijn hoofdpersonen schrijft, hij krijgt het echt voor elkaar om je te laten voelen wat de hoofdpersoon voelt. En dat is wat een boek zo fantastisch maakt.

Het belangrijkste punt vind ik overigens, dat door die combinatie van o.a. de voorgaande punten zijn boeken nooit hun interessantheid verliezen. Als ik één van zijn boeken voor het eerst lees, kan ik het boek nauwelijks neerleggen tot ik het verhaal uitgelezen heb. Zoiets van ‘je leest één zinnetje, en honderden pagina’s later kijk op en komt er achter dat het ergens na middernacht is’. Maar ook de boeken de ik al eens (of meerdere malen) gelezen heb blijven dat effect houden. Ietsje minder dan bij de eerste keer, maar toch heb ik altijd moeite het boek neer te leggen. Hij laat je zo met de hoofdpersoon meeleven dat het hoe dan ook spannend blijft. Zelfs als ik al weet hoe het af gaat lopen, blijft het spannend omdat je net als de hoofdpersoon nog midden in het verhaal zit.

So, what do I like so much about his books? This is going to be a long list… One thing I like, is how his books contain many characters, while they’re told from the point of view of one or two characters. So you really get to understand that person, and get to see the world they live in through their eyes. Of course that’s also possible with multiple main characters, but I think it’s special how much Dean Koontz manages to get the reader to feel like the main character feels.

Another interesting thing is how many of his books only take place in a time span of a few days. Four-hundred pages of closely following the main character(s), while getting to know both them, the people they meet and and the world as they see it. Yet the story keeps moving on without it ever getting boring or tedious.

Also, I really like the main characters in his books. They’re all different, all very realistic as human beings, yet they’re all interesting once the reader gets to know them. Just like people in real life. Of course they do get involved in really strange situations. Notes from serial killers forcing them to choose, having to solve mysteries to save the town they live in or even the world. But without making them some kind of superheroes. They keep being ‘real’ people, and so the reader can still relate to them.

Dean Koontz calls his genre ‘suspense’, most libraries categorize his books to be either thriller or horror. But they’re not just an assembly of angst and fear. Often enough, they’ll make you laugh. Or you’ll just be following the main character’s thoughts without any big emotion. Again, just like real life. And again, that’s all because how he writes his main character(s). You’ll feel what they feel, and that’s one thing that makes Dean Koontz’ books so amazing.

The most important thing, however, is how his books always stay interesting to read. When I read one of his books for the first time, I really don’t want to put down the book until I’ve read everything. Something like ‘I’ll just read one page, then looking up 400 pages later to realize it’s already past midnight’. But the books I’ve already read aren’t any less addicting. A bit less than the first time I read them, of course. But still, once I start reading one of his books, I just don’t want to stop reading. Due to how well he writes the main character, it keeps thrilling even if you already know how the book ends. He makes you feel what the main character feels, and they obviously don’t know how their story will end while they’re still in the middle of it.

Dan nog even een stukje over mijn favoriete boeken. Die toevallig ook alle drie van Dean Koontz zijn. Nou heb ik sommige van zijn boeken in het Engels en sommige in het Nederlands (ik had er al een paar in het Nederlands tot ik erachter kwam dat ze via bol.com net zo makkelijk in het Engels te bestellen zijn), en ik weet dus van eentje niet hoe hij in het Engels heet.

Hoe dan ook, mijn favorieten zijn dus ‘De Gave’, ‘Seize the Night’ (Nederlands: Grijp de nacht) en ‘Fear Nothing’ (Nederlands: Vrees Niets). Ik zal niet helemaal gaan uitleggen waar ze over gaan, want de verhalen zijn gewoon niet even snel te beschrijven. Maar het zijn toevallig alledrie boeken die deel zijn van een serie. De meeste boeken van Dean Koontz bevatten één op zichzelf staand verhaal, maar hij heeft ook een paar (korte) series geschreven. ‘Seize the Night’ en ‘Fear Nothing’ zijn de 2 delen van een serie over een man genaamd Christopher Snow. Volgens Wikipedia zou er nog altijd eens een derde en laatste deel komen. En ‘De Gave’ is deel één van een serie over een man genaamd Odd Thomas. Van die serie zijn al 6 delen, en een 7e zou in December 2014 uitkomen. Zelf heb ik tot nu toe alleen de delen 1, 2 en 4 gelezen, maar ben zeker van plan om de rest ook te lezen (te beginnen met deel 3).

My three favorite books by Dean Koontz are in the photo above. I have some of his books in Dutch and some in English (I already had many of them in Dutch before I realized I prefer reading them in their original language which is English).

Anyhow, my favorites are ‘De Gave’ (which is called ‘Odd Thomas’ in English), ‘Seize the Night’ and ‘Fear Nothing’. I won’t tell what they’re about because I seem to be unable to do that without spoilers 😛 Besides, good stories are kinda hard to describe in one line. All three of them happen to be part of two different series of books. Most of Dean Koontz’ books contain one full story, but he also wrote some series. ‘Seize the Night’ and ‘Fear Nothing’ are both part of one series of books about a man named Christopher Snow. According to Wikipedia, he’s still writing a third and final book for that series, but they’ve said that for years already. ‘Odd Thomas’ is the first book in a series of books about a man named Odd Thomas. There are already 6 books in that series, and a 7th one is planned to be released in December 2014. I’ve only read book 1, 2 and 4 so far, so I really want to read the others too (starting with book 3).

Oké, in het kort: de boeken van Dean Koontz zijn fantastisch. De verhalen zijn boeiend, de hoofdpersonen lijken écht en ik zou de boeken aan iedereen aanraden die van spannende verhalen houdt. Hebben jullie wel eens een boek van hem gelezen? En wat vonden jullie ervan?

So, in short: Dean Koontz’ books are amazing. The stories are addictive, the main characters seem real and I’d definitely recommend his books to anyone who likes this genre of stories. Did you ever read one of his books? What did you think about it?